Jan Pieszczachowicz (ur. 10 stycznia 1940 w Koprzywnicy koło Sandomierza) – polski krytyk literacki i publicysta.

Współzałożyciel pisma "Student", którego redaktorem naczelnym był w latach 1974-1976. Założyciel i redaktor naczelny miesięcznika literackiego "Pismo", wychodzącego w okresie "Solidarności" w Krakowie. W latach 1976-83 był prezesem krakowskiego oddziału Związku Literatów Polskich. Wydawca i redaktor książek, autor licznych artykułów i książek, m.in.: Na widnokręgu historii (1988), Pegaz na rozdrożu (1991), Walka z niebytem (1992), Koniec wieku (1994), Wygnaniec w labiryncie XX wieku (1994), Smutek międzyepoki (2000), Stanisław Vincenz – pisarz uniwersalnego dialogu (2005). W 1996 r. został laureatem Nagrody im. Kazimierza Wyki. Jest założycielem i redaktorem naczelnym miesięcznika KRAKÓW.